This is the first step

From the past till today i think they begin to understand the meaning of life and travel.
Things past suffering, happiness and sadness and regret the pain or simply found themselves faced with these is just a lesson of life, We all must meet to have overcome it.
Those lessons do not come with a blank but comes with a sense that we have alway recognized that now is and what is what We only learn the lessons and problems will begin to see the path. In light of the exit way of life. Our own way.
But do not forget to keep those lessons in life because it might come back again and then we will do just about the only part that is yourself.
We all have dreams, but will do so few people to dream of self-desire,
it is both difficult and subject to easy in our own address ourselves forgotten dreams or choose to keep in. memories only itself but just the opposite with people to the coast dream they remember not
keep, but make every Wikipedia Tee in order to realize even encounter many obstacles even just us standing smiling with a dream and patien Rica. all that progress would have a real date.
And the dream takes a long time may depend on ourselves.
If we are ready to fight to obtain a dream.
It's good, but let the fight be honest. Do not take our dreams to destroy the dreams
of others. People because we all have the word.
Everyone dreams together.

This is the first step (นี้คือก้าวแรก)

นับจากอดีตมาจนถึงวันนี้ฉันคิดว่าตัวเองเริ่มเข้าใจความหมายของการเดินทางของชีวิตแล้ว สิ่งต่างๆที่ผ่านมาความทุกข์ความสุขความเศร้าความเสียใจและความปวดร้าวเพียงแค่ได้พบเห็นหรือประสบกับตัวเองสิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงแค่บทเรียนของชีวิตที่เราทุกคนต่างพบเจอต้องก้าวข้ามมันไปให้ได้ บทเรียนเหล่านั้นไม่ได้มาด้วยตัวเปล่าแต่มาด้วยความรู้สึกที่เรารับรู้ถึงได้ตลอดเวลาว่าขณะนี้คืออะไรและเป็นอะไร เพียงแค่เราเรียนรู้บทเรียนและปัญหาต่างๆก็จะเริ่มเห็นเส้นทาง ทางออกแห่งแสงสว่างทางออกแห่งชีวิต ทางออกของเราเอง แต่อย่าได้ลืมที่จะจดจำสิ่งเหล่านั้นเพราะบทเรียนของชีวิตอาจจะกลับมาอีกครั้งแล้วเราก็จะทำได้เพียงแค่วนอยู่กับที่แค่นั้นเอง
เราทุกคนมีความฝันแต่จะทำได้สักกี่คนที่ไปถึงฝันที่ตัวเองปรารถนามันเป็นทั้งเรื่องที่ยากและเรื่องที่ง่ายในตัวของเราเองอยู่ที่ตัวเราหลงลืมความฝันหรือเลือกที่จะเก็บไว้ในความทรงจำแค่นั้นเองแต่กลับตรงกันข้ามกับคนที่ถึงฝั่งฝันพวกเขาไม่ลืมไม่ได้เก็บแต่พยายามทุกวิถีีทางเพื่อทำให้เป็นจริงแม้จะพบเจออุปสรรคมากมายก็ตามเพียงแคเรายืนยิ้มให้กับความฝันและอดทนก้าวเดินต่อไปทุกอย่างย่อมมีวันเป็นจริง และการตามหาความฝันนั้นต้องใช้เวลาที่อาจจะยาวนานขึ้นอยู่กับตัวเรา หากเราพร้อมที่จะสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งความฝัน นั้นเป็นเรื่องที่ดีแต่จงสู้ด้วยใจที่ซื่อตรง จงอย่าเอาความฝันของเราไปทำลายความฝันของผู้อื่น เพราะคนเราทุกคนมีคำว่า ความฝันกันทุกคน